Amores superficiais nada frívolos

Un artigo de Raquel Boo Anderson

Estréome en Letras sendo totalmente consciente da miña patoloxía, do amor pola forma ademais do fondo,  dun fetichismo que naceu co ser adulto, pero que non sempre foi así.

Raquel Boo Anderson
Raquel Boo Anderson

De pequena, adoitaba rebulir feliz e apaixonada entre as páxinas dos libros, escoitando na miña cabeza o eco das palabras até seren adoptadas polo meu incipiente vocabulario, tratando os personaxes coma se fosen da familia, ilusionándome cando quedaban dez páxinas e sentindo ese fulminante baleiro cando non ficaba máis nada detrás do último punto. Así era ler, cando era nena. E como me gustaba.

Ao rematar os estudos comecei a traballar nunha pequena editora. Nela tiven o privilexio de achegarme a partes do libro que pasaran desapercibidas até entón porque non vía máis alá do que lía. Aprendín a evitar viúvas e orfas, enredei con tipos de moitas clases e as guarnicións deixaron de ser algo que se servía ao carón das viandas. Decidín establecer marxes e deixei aire para que respirásemos as letras e máis eu, e entre rústicas e cartonés volvinme bibliómana. Percorrín bibliotecas e librarías como se fose un voyeur, escrutando os volumes, ollando de esguello aos que lían as lapelas ou a contra-capa para decidirse.

Levo 13 anos na profesión do deseño gráfico, e fixen menos libros dos que quixera. Escoito a miúdo falar sobre o cambio de paradigma coa entrada no mercado dos libros dixitais. Hai un par de semanas, no Foro de Edición e Deseño celebrado en Compostela, debatían deseñadores, impresores e editores galegos sobre o futuro do papel. E a conclusión á que chegaron, lonxe do previsible desacougo, producía alento. O libro estase a reinventar, igual que o fixo o disco de vinilo. Morre como mero transmisor de coñecemento para renacer como obxecto en si mesmo. As edicións tórnanse de novo coidadas, logo de anos de tiraxes desorbitadas e producións desmedidas de libros en aburridas coleccións de formatos unificados. Proliferan as editoras independentes que anhelan crear exemplares distintos, con personalidade, que engaiolen; apostando polas edicións limitadas a custes reducidos, controlando a distribución, como Estaleiro, Urco ou Fabulatorio. E por outra banda, temos o rexurdir das edicións de luxo, ás que só accederán uns privilexiados, que lle confiren ao libro aquel carácter exclusivo, de obxecto de culto, de coleccionismo, coma o que tivo en orixe, antes das rotativas.

O caso é que dun xeito ou doutro, o libro seguirá a existir, e terá máis calidade a nivel deseño e acabados, casando cos contidos; estando os dous, forma e fondo, á altura das circunstancias. E o papel dos autores mudará tamén, adaptándose aos tempos, e terán que facer “bolos” e compartir o seu traballo en presentacións, conferencias e obradoiros de escrita, igual que os músicos tiveron que voltar aos escenarios.

Dentro do meu idilio amoroso co papel permítome ser infiel co mundo dixital, ao que non lle nego o seu lugar, senón todo o contrario. A edición dixital está chea de posibilidades, aínda sen explotar. Existe un universo de interacción no que un libro electrónico debe ser moito máis ca un simple pdf da maqueta do libro impreso. Pero isto é outra leria da que conversar noutra ocasión.

Deixar resposta

Please enter your comment!
Please enter your name here

*