Novela moura

Un artigo de Marcelino Fernández Mallo

Marcelino Fernández Mallo

Sería aquela que se redacta no subsolo, nun buraco na terra. Ou a destinada a vivir soterrada, na escuridade total, agochada da luz. O mercado é a luz. Hai novas novelas de autores ilustres das que se publican douscentos exemplares. Vinte meses de traballo, catrocentas páxinas, que soterramos ó nacer. Escribimos á luz dun candil para afacernos ó subsolo. Os lectores son a luz. Disque o kindel, seica a crise, e máis a falta de apoio público, e os escaparates.

A luz dos escaparates é para os best-sellers escandinavos de novela negra. Lin tres en Agosto, mes de luz intensa, porque marchaba para Noruega. O país da aurora boreal. Dos veráns sen noite. Dende Agatha Christie non lera novela negra, con algunha excepción que prefiro non amentar. Autores escollidos ó chou entre un amplo mostrario de exitosos vendedores nórdicos de libros. Jo Nesbo resultou un creativo de marketing con querencia pola tecla. Contrataríao para a campaña de calquera empresa disposta a chamar a atención do consumidor medio. Anne Holt: deixas de crer nela ós quince minutos de empezar; arrepínteste de tela escollido quince minutos máis tarde; e segues léndoa. Karin Fossum si, a Fossum é unha escritora, pero a súa, por máis que digan as crónicas, non é novela negra. E Ágatha Christie, que é a luz.

Faise novela negra en Galicia, unhas venden como vende Jo Nesbo; outras menos. E hai novela moura, o resto. Que non vende porque o sistema literario galego é o trasmundo. Aí reside, no subsolo, con vocación de buraco na terra.

 

 

4 Comentarios

  1. Pode que sexa algo subxectivo, pero non acabo de identificar a obra de Agatha Christie coa novela negra. Antes ben, a dela é policíaca, que non é o mesmo.

  2. A nosa literatura é o trasmundo. Hai calidade pero fai falta saber tamén renovar a canteira de lectores en Galiza e conquistar fóra. Sen iso, o futuro é máis marxinalidade.

Deixar resposta

Please enter your comment!
Please enter your name here

*