Cada vez leo menos ficción

Un artigo de Albert Tortajada

Aproveitando un torneo de poker que fun xogar a Torrelodones, vin a Marian, a bela venezolana da que namorei  nunha viaxe que fixen á Illa de Margarida hai dous anos para xogar outro torneo de poker.

Daquela estivo dous meses na casa, en Miño, nunha especie de proba de convivencia que fixeramos.  A relación de parella só durou seis meses máis.  A distancia, máis as diferenzas de idade, culturais e da forma de enfocar a  vida, a miña pola metade, a súa case toda por diante acabaron con ela no formato de parella como se acaban outras.  Pero superada a dor da ruptura soubemos manter a amizade, situación bastante excepcional nas rupturas de hoxe en día.  Houbo moitas cousas bonitas polo medio e que a convivencia non sexa viable non quere dicir que non o sexa a amizade.  Un home máis unha muller é complicado que sexan amigos sen que flote arredor a tensión sexual.  Pera cando esta xa existiu e forma parte do pasado é moito máis sinxelo para eles, aínda que non para as súas novas parellas, claro. Pero ningún dos dous temos, polo momento.

Albert Tortajada

Como o seu avó era español, solicitou a nacionalidade e despois dunha longa espera e de percorrer ducias de xanelas, déronlle o pasaporte.  Aforrou uns cartiños traballando nunha perruquería máis os fins de semana nunha disco poñendo covalibres e decidiu vir a España a buscar un mellor porvir do que lle ofrecía a Venezuela bolivariana, imaxinade coma están aló, nunha época na que a maioria de sudamericans volven porque non hai choio nun país con cinco millons de parados.

A ela gustóulle Galicia, pero aconselleille que probase sorte primeiro na capital, onde ía ter máis oportunidades que aquí.  Chegou a última semana de outubro a Madrid e quedou na casa duns familiares seus, aos que xa deixou.  Di que o rollo ese dos testemuñas de Jehová non vai co ela.  Agora faille compañía a una vella que lle aluga una habitación.  O martes 1 de novembro saíu a percorrer a rúa buscando traballo.  Á vella usanza, pateando aceras e preguntando en cada porta que viu aberta.  A constancia sempre ten premio e o segundo día de camiñar atopou un choio.  Bén, chámanle traballo aínda que lle fixeran un contrato de vinte horas, cando fai 60 e lle pagan 850 euros por axudar na cocina dun restaurante cun menú degustación de 58 euros, viño aparte.  Non é o choio dunha vida, pero é una pica para empezar.

Agora espera agosto, as vacacions, para ir ata Barquisimeto a ver a súa querida filla, a doce Amiluz, que quedou cos avós.  Marian só ten unha fixación, traela canda ela.  Aínda non sabe moi ben como, porque co seu soldo e o seu horario é imposibel.  Eu estou seguro que o conseguirá mais cedo do que ela pensa.  Porque a xente que vive sen medo non ten límites.  E soe ter sorte, pero iso só é porque arriscan mais cá maioría, aínda que se trabuquen vinte veces.  E dígoo tanto coma xogador de póquer, coma un tipo que leva catro décadas neste mundo. Dío o tipo que hai uns anos colleu os seus gatos mais os cedés e veu ata Galicia, sen traballo e con catro cadelas, só porque pensei que había una galega que merecía a xogada. E mereceuna.

Marian vai gañar.  Porque é o que lle soe pasar á xente valente e decidida.  Só hai que falar co ela dez minutos para sabelo. E coñecendo historias como a súa, perdo as ganas de leer ficción.  Porque a realidade sempre a supera.  E a dela vai ser unha desas que rematará contada nun libro.  Sei que acabo de escribir o prólogo.  As historias de superación póñenme o ánimo morcillón

Albert Tortajada

4 Comentarios

  1. Qué buen relato.
    Está visto que no es ficción, y que a ése tipo de mujer y a vos, las dificultades son solo circunstancias que alientan a seguir adelante.

    Lo he disfrutado, y he conocido un sitio nuevo.

    Saludos.

  2. siempre estaré agradecida con la vida y el universo por habernos permitido compartir camino, cualquiera que sea
    !Te quiero un montón!
    Marian
    P.D.: Logré traerme a mi hija, y vivimos plenamente felices en Madrid!

Deixar resposta

Please enter your comment!
Please enter your name here

*